Here is the full length rendition of the Mantra of Compassion – Om Mani Peme Hum. The literal version is “Om Mani Padme Hum” but it is usually chanted the other way. The energy of the mantra will be channeled to you, linking you up directly with Avalokiteshvara, the Bodhisattva of Compassion, directly:
การประชุมเรือง “พุทธธรรมกับการเปลี่ยนแปลงภายใน” คณะอักษรศาสตร์ จฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
This video is posted by Pandara99, whom I must know because he or she is affiliated with the Thousand Stars Foundation. He (I think I know now who he is) has posted this beautiful video about the Bodhisattva Manjushri. In Tibetan his name is “Jampelyang.” The song contains his mantra “Om A Ra Pa Tsa Na Dhi”. Manjushri is the bodhisattva of wisdom and symbolizes the wisdom of enlightenment of all the Buddhas:
Here is another video featuring the Bodhisattva Manjushri. He is the Bodhisattva of wisdom and learning, and represents the insuperable wisdom and enlightenment of all the buddhas. His mantra is Om A Ra Pa Tsa Na Dhih.
โปรแกรมธรรมบรรยาย พระอาจารย์ ลาตรี เคนโป เกเช ญีมา ทรักปา ริมโปเช
21-24 กันยายน 2553 : “เปลี่ยนแปลงตนเองบนวิถีซกเช็น” ศูนย์ขทิรวัน (กุนเทรอลิง) หัวหิน
ภาวนา 3 คืน 4 วันเพื่อฝึกตนบนวิถีซกเช็น คำสอนล้ำค่าในพุทธศาสนาวัชรยาน
25-26 กันยายน 2553 : “วันมหาพุทธบูชาเพื่อกรุณาและสันติสุข” ศูนย์ขทิรวัน (กุนเทรอลิง) หัวหิน; เขื่อนแก่งกระจาน เพชรบุรี
ถวายเครื่องบูชา 5000 ที่แด่พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย ร่วมพิธีมนตราภิเษกเพื่อให้มีอายุยืนยาว
และพิธีเรียกขวัญเพื่อโชคลาภและฐานชีวิตที่มั่นคง ปล่อยชีวิตปลา 100,000 ตัว และฟังธรรมเพื่อบ่มเพาะกรุณาและสันติสุขในหัวใจ
28 กันยายน 2553 : “จะตั้งจิตเพื่อการหลุดพ้นได้อย่างไร” 18.30-20.30 น. บ้านมูลนิธิพันดารา ลาดพร้าว ซอย 11
ชีวิตของเราและสัตว์ทั้งหลายล้วนแวดล้อมไปด้วยความทุกข์ แต่จริงๆแล้วมีหนทางให้เราเป็นอิสระจากความทุกข์เหล่านี้
หนทางดังกล่าวคือหนทางสู่ความหลุดพ้นซึ่งเริ่มตั้งแต่เวลานี้
29 กันยายน 2553 : “เปลี่ยนชีวิตให้เป็นการปฏิบัติธรรม” 18.30-20.30 น. บ้านมูลนิธิพันดารา ลาดพร้าว ซอย 11
ในแต่ละวันเราใช้เวลาทำเรื่องต่างๆมากมาย หลายคนบอกว่าไม่มีเวลาปฏิบัติธรรม แต่จริงๆแล้ว การปฏิบัติธรรมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
เราสามารถเปลี่ยนสิ่งต่างๆที่เราทำอยู่แล้ว ให้เป็นการปฏิบัติธรรมได้
30 กันยายน 2553 : “ภาวนาเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงและความตาย” 17.30-20.00 น. หอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ จตุจักร
การตระหนักว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องธรรมดาและความตายเป็นเรื่องใกล้ตัวทำให้เห็นคุณค่าของทุกขณะในชีวิต
และทำให้ได้เตรียมความพร้อมเมื่อความตายมาถึง พระอาจารย์จะแนะวิธีคิดและสอนการฝึกสมาธิเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงและความตาย
2 ตุลาคม 2553 : “ความสุขในมุมมองของซกเช็น” 15.00-17.00 น.
การบรรยายนี้เป็นส่วนหนึ่งของการประชุมเรื่อง “ความสุข กับจิตวิญญาณในสังคมสมัยใหม่”
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ซกเช็นสอนให้ไม่ยึดติดในทวิลักษณ์ให้เห็นสิ่งต่างๆในลักษณะที่เป็นโดยไม่ปรุงแต่ง ไม่เสแสร้ง
ความสุขเกิดได้ด้วยทัศนคติแบบนี้และด้วยการฝึกจิตให้ผ่อนคลายและเบิกบาน อยู่ตลอดเวลา
หมายเหตุ: ทุกกิจกรรมไม่ได้เก็บค่าลงทะเบียน ยกเว้นการภาวนาซกเช็นในวันที่ 21-24 กันยายน
ท่านสามารถร่วมทำบุญกับมูลนิธิในการเป็นเจ้าภาพจัดธรรมบรรยายเหล่านี้และในการถวายค่าเดินทางของพระอาจารย์
ลงทะเบียนที่ : Email: 1000tara@gmail.com; มือถือ: 0806100770
รายละเอียดเพิ่มเติม โปรดดู http://krisadawan.wordpress.com, http://www.thousand-stars.org
และในหน้าของมูลนิธิพันดาราในFacebook http://www.facebook.com/#!/ThousandStarsFoundation?ref=ts
Here is the mantra of Bodhisattva Manjushri, beautifully rendered in modern music.
“Om A Ra Pa Dza Na Dhi”
May Manjushri bless everyone with wisdom to cut through all ignorance.
ขอเรียนเชิญทุกท่านเข้าร่วมฟังการบรรยายธรรมเรื่อง “บารมีหกประการของพระโพธิสัตว์” และเข้าร่วมพิธีมนตราภิเษกพระโพธิสัตว์มัญชุศรี พระอาจารย์ผู้ประกอบพิธีได้แก่ พระอาจารย์กุงกาซังโปริมโปเช เจ้าอาวาสวัดต้าชี่กง กรุงลาซา และวัดเจคุนโด เมืองยูชู สาธารณรัฐประชาชนจีน วันอาทิตย์ที่ ๒๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ ห้อง ๑๐๕ อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เวลา ๙.๐๐ ถึง ๑๕.๐๐ น.
การปฏิบัติเพื่อสร้างและสั่งสมบารมีหกประการเป็นปัจจัยสำคัญของการปฏิบัติตามวิถีของพระโพธิสัตว์ เพื่อบรรลุเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าในท้ายที่สุด ซึ่งจะได้ช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้ข้ามพ้นห้วงน้ำแห่งความทุกข์ได้อย่างเต็มที่ บารมีทั้งหกนี้ได้แก่ ทาน ศีล ขันติ วิริยะ สมาธิและปัญญา ผู้ที่ตั้งใจปฏิบัติธรรมเพื่อเป็นพระโพธิสัตว์จำเป็นจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับบารมีทั้งหกประการนี้ และปฏิบัติตนเพื่อสั่งสมบารมีดังกล่าว
นอกจากนี้พระอาจารย์จะบรรยายธรรมเกี่ยวกับบารมีหกแล้ว ก็ยังจะประกอบพิธีมนตราภิเษกพระโพธิสัตว์มัญชุศรีอีกด้วย พระโพธิสัตว์มัญชุศรีเป็นตัวแทนของพระปัญญาธิคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ การปฏิบัติบูชาพระมัญชุศรีก็หมายความว่าผู้ปฏิบัติมุ่งมั่นที่จะพัฒนาปัญญาของตน ในอันที่จะเข้าใจแทงตลอดความเป็นจริง อันเป็นเป้าหมายของการปฏิบัติธรรม การเข้าร่วมพิธีมนตราภิเษกนี้อาจเทียบได้กับการเข้าไป “ขอกรรมฐาน” จากพระอาจารย์ เมื่อได้รับมนตราภิเษกก็เท่ากับว่าผู้ปฏิบัติเป็น “ศิษย์มีครู” ที่ปฏิบัติกรรมฐานนี้ได้โดยได้รับพรจากพระอาจารย์ รวมถึงพระอาจารย์รูปต่างๆของพระอาจารย์สืบขึ้นไปจนถึงสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นเบื้องต้น เมื่อเข้าร่วมพิธี ผู้ปฏิบัติก็จะได้รับคำสอนที่จะนำไปปฏิบัติด้วยตนเองต่อไป
การบรรยายจะเริ่มในเวลา ๑๐.๐๐ น. แต่ผู้สนใจสามารถมานั่งสมาธิในห้อง ๑๐๕ ได้ตั้งแต่เวลา ๙.๐๐ น.
ท่านที่สนใจกรุณาแจ้งความจำนงล่วงหน้าที่คุณพรรณพิไล ไกรฤทธิ์ อีเมล์ 1000tara@gmail.com หรือโทร. ๐๘ ๐๖ ๑๐ ๐๗ ๗๐
One of the important aspects of teaching in Buddhism is one on Buddha Nature. Actually this is more toward Mahayana, but it’s there in Theravada too but not much emphasized. The idea of Buddha Nature is that every sentient being has the seed of eventually becoming a Buddha inside of it. When the seed is fully realized, then the being becomes an enlightened Buddha.
This teaching is what gives meaning to the practice of bodhisattvas. For those who are new to Buddhism, bodhisattvas are beings who are committed to becoming a Buddha in order for them to be fully able to help ferry sentient beings across the ocean of suffering to the shore of Liberation. The Buddha Nature teaching tells us that it is possible for everyone to become a bodhisattva and a Buddha. This is not only limited to human beings, but since a human being is but one form that a sentient being can take and since a human being used to be a countless number of animals and other forms of being in their previous lives, an animal can also become a Buddha. Even Shakyamuni Buddha himself used to be born in all animal forms, so who knows that the lowly insect in front of you might actually be a bodhisattva. In fact the insect actually has the potential to become a bodhisattva and the Buddha. This is the gist of the teaching on Buddha Nature.
There is a passage in the Tripitaka that the “original mind” of all of us is essentially pure, and it is only because of adventitious defilements that the original mind become cloudy and thus is subject of wandering around in samsara. This can well be a point for reflection in meditative practice. When the defilements and their root are gone, and the root of all defilements is avidya, or the ignorance of the fundamental nature of reality, then the original mind shows itself forth in its primordial purity. That is the goal of practice, the showing forth of the original mind constitutes entering into nirvana, or the state of totally extinguishing all causes of suffering which lead one to wander in samsara.
But how can one get rid of avidya? That is the subject matter of the Buddha’s 45-year teaching career and countless number of texts and commentaries. The trick is that the original mind should not be thought of as something existing objectively for there to be cleaned. The original mind is not a crystal ball that you can clean up. Talks about the original mind being “pure” and adventitiously “polluted” by the “defilements” are only metaphors. At this level we can rely only on metaphors because language fails us. The reason is that it is the very nature of language itself that is part of the root cause of suffering itself. But we can get very far into this and easily get lost, so enough of this for now.
In any case, the original mind shows that there is Buddha Nature in all of us. When you come to Buddha Nature, then it can be said that you come to who you yourself really is from the beginning. Total disclosing, no concealment whatsoever. This is what the Zen masters say when they tell you to look for “your own face before your father and mother got married” …
(Actually I have written a post on this topic before, but the content is not the same, I think.)
Here is another version of the Manjushri mantra I found on YouTube:
The mantra, Om A Ra Pa Dza Na Dhi, is the embodiment of Wisdom itself. It does not have any meaning, though it is said that the five syllables after the Om are from the first syllables of the five main teachings of the Buddha. The “Dhi” is the seed syllable of Manjushri, one we visualize when we perform a deity meditation on him.
May Lord Manjushri protect all beings and grant all beings with Wisdom of Liberation!
A follower of mine on Twitter asked what are the differences between ‘nirvana,’ ‘parinirvana,’ and ‘Enlightenment.’ This is a very good question, but to answer it in Twitter is like walking with the feet tied together, so I have to answer this in more detail here. I have already gave an answer in Twitter, but my tweets there are necessarily too short. This might not be clear enough, especially for those who are new to Buddhism.
Nirvana is the goal of Buddhist practice. This is why people became a Buddhist in the first place, and it is the goal that the Buddha taught everybody to pursue since he began his teaching career soon after he had attained Enlightenment under the Bodhi tree. Etymolotically, ‘nirvana’ means ‘extinguished,’ like when a fire is extinguished, in Sanskrit one would say the fire is ‘nirvana.’ This sense of ‘being put out’ then is transferred to refer to the state where the suffering is ‘put out’. There is no more suffering. Thus, one gains total liberation from samsara.
‘Parinirvana’ literally means ‘being put out all around;’ that is, it is all extinguished. In this sense it means the same as nirvana, only that there is the emphasis on being totally extinguished. However, it is more commonly used to refer to the dissolution of the body of one who has already entered nirvana. So when one has entered nirvana while one is alive, his ego attachment is completely dead, and when that one finally ‘dies,’ it is said that he enters ‘parinirvana.’ In Theravada tradition this is only used for the Buddha.
‘Enlightenment’ is the state where one gains complete Knowledge. This is what the Buddha achieved under the Bodhi tree that enabled him to become a Buddha. A ‘Buddha’ means ‘one who is awakened.’ Those of us in samsara are not awakened because we live in the dreamworld of thought construction and conceptual fabrication, believing that they are real. So we believe that our egos, our “I’s” are real and so on. The Buddha, on the other hand, realizes that this is an illusion, and in reality there is nothing but pure state of naken, unadorned, expansive being. This is what an enlightened being knows. In Pali one says, sammasambodhi, meaning perfect, complete Knowledge (actually I have to put in the diacritical marks on the Pali or Sanskrit terms, but it takes time to do that and I don’t think it’s really necessary here as we are focusing more on the meaning.) ‘Knowledge’ here, by the way, does not refer to one’s ordinary, commonplace knowledge that relies on concepts, but the complete knowledge obtainable only when one lets go of all concepts. Thus ‘Knowledge’ with the capital ‘K’ refers to the state of complete knowledge, or the Buddha’s state of Enlightenment, and ‘knowledge’ with a small ‘k’ to refer to ordinary, conceptual knowledge.
Since all sufferings are caused by not realizing this truth, the state of complete Knowledge here is their direct antidote. So one who is enlightened naturally is free from any and all sufferings. So in a sense Enlightenment and nirvana mean the same in that they refer to the same situation. But literally they mean differently.
Now, there is still another distinction between those who have attained nirvana and have totally abandoned samsara, and those who, though they have attained nirvana but chose instead to remain in samsara to help beings. This is a key idea in Mahayana Buddhism. In Theravada, the goal of practice is to eliminate all causes of suffering and entered nirvana, becoming an ‘arahat.’ In Mahayana, on the other hand, that goal is commendable, but it is not the complete or ultimate goal of one’s practice. The aim of a Mahayana practitioner is not just to liberate oneself from samsara, but to be able to help all sentient beings to attain nirvana also. Thus the goal of the Mahayana practitioner is to become a Bodhisattva, or one who has the aspiration to attain Buddhahood, that is to become a fully enlightened Buddha, in order to be able to help beings.
So this is all for now. I’ll write more about all these in later posts. Those who would like to know more might want to read my earlier post on Nirvana and Samsara.
