วิสาขโพธิจิตภาวนา

วิสาขโพธิจิตภาวนา
(VISAKHAPUJA BODHICITTA MEDITATION)
วันจันทร์ที่ 4 มิถุนายน กิจกรรมเริ่มเวลา 11.00 น. ถึง เวลา 13.00 น. ของวันอังคารที่ 5 มิถุนายน 2555
ศูนย์ขทิรวัน หัวหิน

มูลนิธิพันดาราขอเชิญกัลยาณมิตรร่วม กิจกรรม “วิสาขโพธิจิตภาวนา” (Visakhapuja Bodhicitta Meditation) ในปีพุทธชยันตี ณ ศูนย์ขทิรวัน หัวหิน เพื่อน้อมราลึกถึงการตรัสรู้และเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

กิขกนนใประกอบด้วยการกราบอัษฎางคประดิษฐ์ร่วมกันในโครงการ “26 วัน ศิโรราบ ปราบอัตตา” สวดบทเจริญโพธิจิตอันเป็นบทหัวใจของการตรัสรู้ธรรมเดินเวียนเทียน ถวายดวงประทีป 1000 ดวง ณ บริเวณก่อสร้างพระศานติตารามหาสถูป ทาสมาธิและเจริญหลักธรรมเรื่องความเป็นอนิจจังและความตาย พร้อมทั้งสวดมนตราอุทิศบุญกุศลให้แก่ผู้ล่วงลับ

การแต่งกาย : เสื้อขาวหรือสีสุภาพ กางเกงใส่สบายขายาว หรือขาสามส่วน สีสุภาพ

ที่พัก : ศาลาปฏิบัติธรรม ห้องพัก เตนท์เดี่ยว หรือเตนท์ ครอบครัว ห้องน้ารวม

อาหาร : อาหารมังสวิรัติ 3 มื้อ มีน้าปานะบริการผู้งดอาหารเย็น

กิจกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของคอร์สอบรมเจ็ดวัน (3-9 มิย) “เตรียมตัวตายอย่างมีสติ…ในวิถีพุทธทิเบต”

บริจาคร่วมกิจกรรมตามศรัทธา
ลงทะเบียนภายในวันที่ 30 พฤษภาคมที่
1000tara@gmail.com โทร 0878299387, 0833008119

หลังการอบรมเตรียมตัวตายจนถึงสิ้นเดือน จะมีการจัดภาวนาเงินโดรสาหรับผู้ผ่านหลักสูตรศานติแห่งชีวิตหรือคอร์ส อบรม เตรียมตัวตาย และในช่วงเดียวกันคือ 4-30 มิถุนายน ขอเชิญทุกท่านร่วมกราบอัษฎางคประดิษฐ์วันละ 9 ครั้งเพื่อสลายอัตตาตัวตนและตั้งจิตทาความดีเพื่อผู้อื่นซึ่งจะเป็นกุศลที่ยิ่งใหญ่

การจัดคอร์สภาวนาเหล่านี้เพื่อให้ผู้มีจิตศรัทธาได้บาเพ็ญบุญุกุศลและให้ทุก ท่านที่สนใจได้ปฏิบัติธรรมเต็มที่ในเดือนที่มีวันวิสาขบูชาซึ่งงถือว่าเป็น เดือนสาคัญที่สุดเดือนหนึ่งของการบาเพ็ญบุญกุศล ส่วนสถานที่จัดกิจกรรมคือศูนย์ขทิรวัน ซึ่งมีความงดงามและเป็นสัปปายะ เหมาะแก่การปลีกวิเวกบาเพ็ญเพียร

Vajrapani Mantra

Vajrapani is the Bodhisattva of power and energy of enlightenment. He is usually depicted in a wrathful emanation, complete with a ring of fire to signify the power of “breaking through,” i.e., destroying the wall of ignorance that has enveloped us and kept us from being free. His basic mantra is “Om Vajrapani Hum.”

Mantra of Avalokiteshvara

It’s a cool Saturday morning here in Nonthaburi where I live. I would like now to present a chant of the long mantra of Avalokiteshvara, the Bodhisattva of Compassion. Here is the whole text of the chant in Sanskrit:

Namo ratnatryaye namah aryajnana sagar vairocana vyuharajaya tathagatayah arhate samyaksambuddhayah;
namah sarva tathagatebhyah arhatebhyah samyaksambuddhebhyah;
namah arya avaoliketshvaraya bodhisattvayah mahasattvayah mahakarunikakayah;
tadyatha: om dhara dhara dhiri dhiri dhuru dhuru itiye vitiye cale cale pracale pracale kusume kusumvaraye ili mili cetam jvalam apnaye svaha.

The text is chanted in the style of Chinese music. May all sentient beings attain the status of Avalokiteshvara, one who is full of great compassion!

 

The Great ‘I’

Last night Phakchok Rinpoche delivered a very clear lecture on “The Great I”. The key message was that it is our attachment to the ego that is the root cause of sufferings and wanderings in samsara. This is the heart of the Buddhist teaching, and Rinpoche delivered the talk in such a lively and forceful way that the message was pushed to the hearts and minds of the more than 300 people who gathered in the ballroom of the Tawana Hotel.

The event was one of the series of the Dharma events organized by the Tawana Hotel itself. I saw a lot of people who must have been coming on a regular basis, and my hunch was confirmed when it was announced that the event last night was the 39th the series of Dharma talk practice sessions that have taken place here. Rinpoche’s talk was preceded by a prayer and meditation session led by Phra Rajapatiphanmuni from Wat Prayuravongse. There is a close relationship between Wat Prayoon and the Tawana Hotel as both are very close to the Bunnag family. 

After the prayer and the meditation, Rinpoche went up on stage to deliver the lecture. He asked us to consider the sufferings that we all have. It could be jealousy, hatred, anger, depression, anxiety, whatever, but since there was an answer from the audience that anger mattered for them most Rinpoche focused on it. He asked us not to repress anger; that would only make us more susceptible to serious diseases, he said. Repressing anger does not make it go away; it merely increases the pressure. But to let it all out every time is not advisable either, because if you do that too often then it becomes an ingrained habit so you always overtly express anger every time, and then it could well become destructive.

The key is to let it happen and we then examine the anger or other negative emotions as they arise. We see how it stay for a while and then naturally we see them subside. Anger is but part of the overall nature of things. It arises; it stays and it goes. During the meditation we need to be aware of the goal of what we are doing the meditation for, which is to eliminate causes of sufferings. We could not eliminate everything at first, but we can chip away at it, bit by bit. We could watch the anger and see it as waves on a sea, or clouds in the sky. The key point is that we neither embrace the anger nor reject it. But we merely look at it as it happens. This sounds easy, but to some it may sound difficult. At least you have to try, said Rinpoche.

So the talk went on for about an hour. The audience were thrilled. I was fortunate to be a part, so did Krisadawan, as one of the interpreters of the talk. More will follow.

 

On the Mahayana Path

In the past I used to be a staunch Theravada Buddhist. Perhaps ‘staunch’ is not really a correct word here because I did not go to stay in a long retreat in a temple or anything like that. But I read quite a few books on Theravada Buddhism, including the Tipitaka and the Visuddhimagga, which were the standard scriptures, as well as works by Ven. Buddhadasa and Ven. P. Payutto. I thought of Mahayana Buddhism then as something that I would like to know more about, but I did not have the means to actually study and experience it. The names such as Nagarjuna, Asanga, Vasubandhu and others sounded really interesting and I thought I would like to study them closely. Only that at that time their teachings were almost ‘vacant’ to my mind because I did not have the appropriate background with which to understand them. I did not look down on Mahayana at all because if it is a Buddhism at all then it deserves respect.

However, after I started practicing Mahayana Buddhism when a number of Tibetan lamas came to Thailand and gave teachings, I began to appreciate and understand Mahayana Buddhism more fully. The key moment happened when I studied the Bodhicitta Prayer that was the beginning point of all Mahayana (and Vajrayana) practices. Somehow something dawned upon me and I realized that this was something really great. The key in the Bodhicitta Prayer is that we are making a vow to become enlightened as a Buddha so that we will be enabled to help all the sentient beings who are wandering about in the samsara. Somehow I saw that there was a very real connection between myself and all other sentient beings. We are not alone in the universe. We are what we are simply because of these other beings. So it is much more meaningful to practice for their sake rather than for our individual’s sake alone.

So this is the essence of the Mahayana path.  Asanga said that all the sentient beings used to look after us and take care of us for eons, and all of them actually used to be our mothers. So it is logical to repay them so that they are liberated from the endless life cycles of birth, death and rebirth (and redeath) which comprise sufferings. Only a fully enlightened Buddha is able to help bring these beings who are our mothers out of this situation, so it is fitting that we make a vow and practice in earnest in order to achieve this result of becoming a Buddha in order to help them.

An ordinary follower of the Theravada path would tend to think that to become a Buddha is a hugely difficult task. After all, it is said in the Pali scripture that it would take at least 4 incalculable eons and one hundred thousand kalpas for one to actually become a Buddha.  This is true, but in fact one who follows the Bodhisattva path is undeterred by this difficulty, or any other difficulty that will surely be present along the Path. This is to be expected; one might say “it comes with the territory.” In fact the many incalculable eons and kalpas are beside the point. The point is not how many eons the Bodhisattva has to wander in samsara; the point is how many sentient beings are there to be saved. If in order to save all these beings it is necessary to stay for four or more incalculable eons, then the Bodhisattva would gladly undertake it.

Furthermore, there are many helps along the way. The Bodhisattva is not working alone. All the Buddhas and Bodhisattvas will be there to help, because these beings all have made vows such that all beings will be enlighetened and achieve Buddhahood. Thus the final goal, instead of the Theravada conception of Nirvana, or the total extinguishing of all causes and conditions that would lead to further rebirths, is “non-abiding Nirvana,” or the state of Buddhahood itself.

บทสวดพระมหาปณิธานอันประเสริฐ

บทสวดพระมหาปณิธานอันประเสริฐ

ในภาษาอินเดีย:
อารฺยภทฺรจรฺยปฺรณิธานราชา
ในภาษาทิเบต:
พักปะ ซังโบ เจอเบ เมินลัม จิ เจียโป
(แปลเป็นภาษาไทย):
ราชาแห่งบทสวดพระมหาปณิธาน
ปณิธานถึงการบำเพ็ญตนอันดีงามและประเสริฐ

* * *

ข้าฯขอกราบนมัสการพระมัญชุศรีผู้ประเสริฐ!

เหล่าผู้ที่สถิตอยู่ในโลก ณ ทิศทั้งสิบ ไม่ว่าจะมีประมาณเท่าใด
เหล่าสิงห์ผู้ดำรงอยู่ท่ามกลางหมู่มนุษย์ที่ปรากฏอยู่ในกาลทั้งสาม–
ท่านเหล่านี้ไม่มีข้อยกเว้น
ข้าฯขอกราบนมัสการท่านทั้งหลายนี้ด้วยกาย วาจา ใจอันเปี่ยมไปด้วยความเคารพ

พลังแห่งบทสวดพระมหาปณิธานเพื่อการบำเพ็ญตนอันดีงาม
ได้นำพาเหล่าพระผู้มีชัยทั้งปวงมาในจิตใจ
ข้าฯกราบนอบน้อมด้วยกายอันมีจำนวนมากเท่ากับปรมาณูในดินแดนทั้งหลาย
ข้าฯขอกราบนมัสการเหล่าพระผู้มีชัยทั้งปวง

ในหนึ่งปรมาณูมีพระพุทธเจ้าเป็นจำนวนมากเท่ากับปรมาณูทั้งปวง
ต่างองค์ก็ทรงสถิตอยู่ท่ามกลางโอรสและธิดาของพระองค์
เช่นเดียวกันนั้น ข้าฯก็จินตนาการว่าธรรมธาตุทั้งมวล
เต็มเปี่ยมไปด้วยเหล่าพระผู้มีชัยทั้งปวง

เหล่ามหาสาครอันเต็มล้นไปด้วยคุณสมบัติอันควรแก่การยกย่องที่ไม่จบสิ้น
กอปรไปด้วยเสียงอันประกอบด้วยมหาสาครแห่งท่วงทำนองของวาจาอันไพเราะ
ข้าฯเอ่ยแสดงคุณสมบัติต่างๆของเหล่าพระผู้มีชัย
ข้าฯยกย่องเหล่าพระสุคตเจ้าทั้งมวล

มวลดอกไม้อันงามวิจิตร พวงมาลัยอันงามเลิศ
ดนตรี เครื่องประทิ่น ฉัตรแก้ว
ประทีป และธูปอันหอมระรื่น
ข้าฯขอถวายแด่พระผู้มีชัย

ผืนผ้าอันประณีต เครื่องหอม
แป้งกระแจะปริมาณมากเท่ากับขุนเขาพระสุเมรุ
ต่างก็วางเรียงอยู่อย่างงดงามเป็นเลิศ
ข้าฯขอถวายแด่พระผู้มีชัย

เครื่องบูชาอันมีปริมาณมากอันมิอาจมีอะไรยิ่งไปกว่า
ข้าฯขอบูชาเหล่าพระผู้ชัยทั้งหลายด้วยเครื่องบูชาเหล่านี้
ด้วยอำนาจแห่งศรัทธาในภัทรจรรยา
ข้าฯกราบกรานและถวายเครื่องบูชาเหล่านี้

ไม่ว่าอกุศลกรรมใดๆที่ข้าฯได้เคยกระทำมา
ด้วยกาย วาจา และก็ใจ
อันทำไปด้วยอำนาจของโลภะ โทสะ กับโมหะ
ข้าฯสารภาพความผิดเหล่านั้นทุกๆประการ

ข้าฯยินดีอนุโมทนาในบุญกุศลของทุกๆคน–
เหล่าพระผู้มีชัยในทั่วทิศทั้งสิบ พระโพธิสัตว์
พระปัจเจกพุทธเจ้า ท่านที่ยังฝึกฝนอยู่
ท่านที่พ้นจากการฝึกฝนแล้ว และสัตว์โลกทั้งปวง

ข้าฯขออาราธนาให้พระผู้ปกป้อง
ผู้ทรงเป็นประทีปแก่โลกในทิศทั้งสิบ
ผู้ซึ่งได้ทรงผ่านตลอดแล้วซึ่งขั้นตอนต่างๆแห่งการหลุดพ้น
และได้ทรงบรรลุถึงพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ
ขอทรงหมุนกงล้อแห่งธรรมอันมิมีสิ่งใดจะยิ่งไปกว่า

ข้าฯขอวิงวอนด้วยสองมือประนม
แก่ท่านที่มุ่งจะยังพระนิพพานให้แจ้ง
ขอท่านจงทรงยับยั้งอยู่เป็นเวลานับกัปกัลป์อันมีปริมาณเท่ากับปรมาณูในดินแดนทั้งหลาย
เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุขของเหล่าสัตว์โลกทั้งมวลด้วยเถิด

ข้าฯขออุทิศบุญกุศลใดๆอันเกิดจากการสั่งสม
ด้วยการกราบ การถวายเครื่องบูชา การสารภาพบาป
การยินดีอนุโมทนา การอาราธนา และการวิงวอน
ให้แก่การตรัสรู้

ข้าฯถวายเครื่องบูชาแด่พระพุทธเจ้าทั้งหลายในอดีตกาล
กับทั้งท่านที่ทรงดำรงอยู่ในโลกทั้งหลายทั่วสิบทิศ
ขอให้ท่านที่ยังมิได้ปรากฏพระองค์
จงบรรลุถึงพระปณิธานของท่านโดยเร็ว
และขอให้ท่านจงผ่านขั้นตอนของการหลุดพ้น เพื่อเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ขอให้เขตแดนทั่วทั้งสิบทิศ ไม่ว่าจะมีมากเพียงใด
จงใสสะอาดและกว้างใหญ่
ขอให้ดินแดนนี้เต็มไปด้วยพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์
ผู้ซึ่งได้เคยไปนั่งอยู่ ณ โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์อันทรงพลัง

ขอให้เหล่าสัตว์ทั้งปวงทั่วทั้งสิบทิศ ไม่ว่าจะมีมากเพียงใด
จงมีความสุข ปลอดจากโรคภัย
ขอให้เหล่าสัตว์ประพฤติตนอยู่ในทำนองคลองธรรม
และบรรลุถึงซึ่งความปรารถนาทั้งมวล

ขอให้ข้าฯได้บำเพ็ญตนเพื่อการตรัสรู้
และระลึกชาติก่อนๆของข้าฯได้
และในชาติต่อๆไปในอนาคต ตั้งแต่เกิดจนตาย
ขอให้ข้าฯได้เป็นผู้สละละทิ้งทางโลก

ด้วยการเดินตามรอยพระบาทของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ขอให้ข้าฯได้ฝึกฝนตนเอง
เพื่อบำเพ็ญจรรยาวัตรอันดีงามจนสู่จุดสูงสุด
ขอให้ข้าฯได้ดำรงอยู่ในศีลอันบริสุทธิ์สะอาด
และไม่มีขาดหรือด่างพร้อย

ขอให้ข้าฯได้สอนพระสัทธรรม
ในภาษาของเหล่าเทพ ภาษาของนาคกับยักษ์
ในภาษาของกุมภัณฑ์และมนุษย์–
และในภาษาของสัตว์โลกไม่ว่าจะมีจำนวนมากเท่าใดก็ตาม

ด้วยความอ่อนน้อม ขอให้ข้าฯได้บำเพ็ญบารมีทั้งหลาย
ขอให้ข้าฯอย่าได้ลืมโพธิจิต
ขอให้อกุศลกรรมทั้งปวงและเครื่องปิดกั้นเศร้าหมอง
จงถูกชำระให้สะอาดหมดจด

ขอให้ข้าฯหลุดพ้นออกจากกรรม กิเลส และอำนาจของมาร
และขอให้ข้าฯบำเพ็ญประโยชน์ให้แก่เหล่าสัตว์ในโลก
เช่นเดียวกับดอกบัวซึ่งน้ำไม่อาจเกาะอยู่ได้
เช่นเดียวกับพระอาทิตย์กับพระจันทร์ที่ลอยอยู่ไร้สิ่งบดบังอยู่บนท้องฟ้า

ทั่วทิศทั้งสิบและทั่วขอบเขตของดินแดนทั้งหลาย
ขอให้ความทุกข์ของเหล่าสัตว์ในอบายภูมิจงสงบลง
ขอให้เหล่าสัตว์ทั้งปวงจงตั้งอยู่ในความสุข
ขอให้เหล่าสัตว์ทั้งปวงจงได้รับประโยชน์

ขอให้ข้าฯนำการบำเพ็ญตนเป็นผู้ตื่นสู่จุดสูงสุด
ขอให้ข้าฯได้ทำการที่สอดคล้องกับสัตว์ทั้งปวง
ขอให้ข้าฯได้สอนการบำเพ็ญตนอันประเสริฐ
และทำเช่นนี้ตลอดไปทั่วทั้งกัปทั้งสามในอนาคต

ขอให้ข้าฯได้อยู่กับผู้ที่
การกระทำของเขาสอดคล้องกับของข้าไปตลอด
ขอให้ความประพฤติของเราและปณิธานของเรา
ทางกาย วาจา ใจ เสมอเหมือนกัน

ขอให้ข้าฯได้พบกับกัลยาณมิตร
ผู้ปรารถนาจะยังประโยชน์ให้แก่ข้าฯเสมอ
พบกับผู้ที่สั่งสอนการบำเพ็ญอันยิ่ง
และขอให้ข้าฯอย่าได้ทำให้ท่านไม่พอใจเลย

ขอให้ข้าฯได้มองเห็นพระพุทธเจ้าผู้มีชัยโดยตรง
ผู้ทรงเป็นผู้ปกป้อง แวดล้อมด้วยหมู่คณะของพระโพธิสัตว์
ในกัปต่างๆในอนาคต ขอให้ข้าฯได้บูชา
ท่านทั้งหลายนี้โดยไม่เหน็ดเหนื่อย

ขอให้ข้่าฯรักษาไว้ซึ่งพระสัทธรรมของพระพุทธเจ้าผู้มีชัยทั้งหลาย
และยังให้การบำเพ็ญอันประเสริฐได้บังเกิดขึ้น
ด้วยการฝึกฝนบำเพ็ญอันประเสริฐนี้
ขอให้ข้าฯประพฤติตนในหนทางนี้ตลอดทั่วทั้งกัปทั้งมวลในอนาคต

ตราบเท่าที่ข้าฯยังว่ายวนอยู่ในสังสาระ
ขอให้ข้าฯได้พัฒนาสั่งสมบุญกับปัญญา
และได้เป็นขุมทรัพย์อันประมาณมิได้
ของวิถี ปัญญา สมาธิ การหลุดพ้นและคุณธรรม

ในปรมาณูหนึ่ง มีดินแดนจำนวนมหาศาลเท่ากับปรมาณูทั้งหมด
ในดินแดนเหล่านั้นมีพระพุทธเจ้าเป็นจำนวนอนันต์ทรงสถิตอยู่
ผู้ทรงแวดล้อมด้วยพระโพธิสัตว์
เมื่อข้าฯมองเห็นท่านทั้งหลายเช่นนี้ ขอให้ข้าฯได้ปฏิบัติตามการบำเพ็ญอันประเสริฐ

เช่นเดียวกัน ในทิศทั้งปวง
บนความกว้างของเส้นผมเพียงหนึ่งเส้น
มีมหาสาครของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย จำนวนมากเท่ากับที่เคยมีมาในสามกาล
และในดินแดนอันกว้างใหญ่ดุจมหาสมุทร–
ขอให้ข้าฯได้บำเพ็ญตนและได้ปฏิบัติบูชาพระทั้งหลายเหล่านี้
ตลอดทั่วทั้งกัปทั้งหลายอันมีจำนวนมากดุจมหาสมุทร

เพียงขณะหนึ่งของคำตรัสของพระพุทธเจ้า ก็เป็น
พระสุรเสียงอันเปี่ยมไปด้วยมหาสาครของคุณธรรม
มีคุณสมบัติอันใสสะอาดของท่วงทำนองของเหล่าพระผู้มีชัย
และเป็นพระสุรเสียงอันเป็นท่วงทำนองที่สอดคล้องต้องกัน
กับความโน้มเอียงของเหล่าสัตว์ทั้งปวง–
ขอให้ข้าฯได้ยินพระสุรเสียงของพระพุทธเจ้าด้วยเถิด

ขอให้ข้าฯได้ยินได้ฟังพระสุรเสียงของพระพทุธเจ้า
ด้วยอำนาจของจิตของข้าฯ
พระสุรเสียงของเหล่าพระผู้มีชัยผู้ทรงปรากฏพระองค์ในทั้งสามกาล
ผู้ทรงปั่นกงล้อธรรมให้หมุนเคลื่อนไป

เมื่อกัปทั้งปวงในอนาคตมีผู้เดินทางเข้าไป
ก็ขอให้ข้าฯได้เดินทางเข้าไปในกัปเหล่านั้นโดยทันที
ขอให้ข้าฯได้เข้าไปและได้ติดต่อแม้ในเพียงเสี้ยวหนึ่งของช่วงขณะ
ซึ่งกัปทั้งหลายอันมีจำนวนมากเท่าที่มีอยู่ในสามกาล

ขอให้ข้าฯได้เห็นโดยทันที
ซึ่งสิงห์ท่ามกลางหมู่มนุษย์ซึ่งได้ปรากฏขึ้นในกาลทั้งสาม
ขอให้ข้าฯได้มีบทบาทอยู่ในขอบเขตของประสบการณ์ของท่านเหล่านี้
ด้วยอำนาจของการหลุดพ้นอันดูเหมือนกับภาพมายา

ขอให้ข้าฯได้ผลิตขึ้นแม้ในหนึ่งปรมาณู
ซึ่งดินแดนทั้งมวลเท่าที่มีอยู่ในสามกาล
ขอให้ข้าฯได้ติดต่อกับดินแดนพุทธเกษตร
ในทุกทิศทุกทางอยู่ตลอดเวลา

ประทีปทั้งหลายของโลก ผู้ซึ่งยังมิได้ปรากฏกายขึ้น
จะค่อยๆตื่นขึ้นมาและหมุนกงล้อแห่งธรรม
กับทั้งยังพระนิพพานให้แจ้ง อันเป็นความสุขสงบขั้นสุดท้าย–
ขอให้ข้าฯได้เข้าไปเฝ้าพระผู้ปกป้องเหล่านี้

ด้วยอำนาจของสิ่งต่อไปนี้
อันได้แก่อำนาจของยานอันเป็นประตู
อำนาจของการบำเพ็ญอันกอปรไปด้วยคุณธรรม
อำนาจของเมตตาอันแผ่ไพศาล
อำนาจของบุญบารมี
อำนาจของปัญญาอันปราศจากอุปาทาน
และอำนาจของความรู้ มรรควิถีและสมาธิ
ขอให้ข้าฯได้บรรลุถึงอำนาจของการตรัสรู้อย่างสมบูรณ์ด้วยเถิด

ขอให้ข้าฯทำให้พลังของกิเลสกลายเป็นสิ่งสะอาดบริสุทธิ์
เอาชนะพลังของพญามาร
และทำให้พลังของการบำเพ็ญอันประเสริฐนี้บริบูรณ์

ขอให้ข้าฯทำให้มหาสมุทรแห่งดินแดนทั้งปวงสะอาดบริสุทธิ์
ปลดปล่อยมหาสุมทรแห่งสัตว์โลก
มองเห็นมหาสมุทรแห่งพระธรรม
บรรลุมหาสมุทรแห่งปัญญา
ยังมหาสมุทรแห่งความประพฤติให้สะอาดบริสุทธิ์
ยังมหาสมุทรแห่งบทสวดมหาปณิธานให้บริบูรณ์
ถวายเครื่องบูชาแก่มหาสมุทรของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
และบำเพ็ญตนโดยไม่เหน็ดเหนื่อยตลอดชั่วทั้งมหาสมุทรแห่งกัปกัลป์

เหล่าพระผู้มีชัยทั้งหลายผู้ทรงปรากฏขึ้นในกาลทั้งสาม
ได้ทรงตื่นขึ้นมาสู่การตรัสรู้ด้วยการบำเพ็ญเพียรอันประเสริฐ
อันปรากฏในการสวดพระมหาปณิธานอันประเสริฐ–
ชอให้ข้าฯได้ทำให้สิ่งเหล่านี้บริบูรณ์ขึ้นด้วยเถิด

โอรสองค์ใหญ่ของเหล่าพระผู้มีชัย
ทรงพระนามว่าพระสมันตภัทร
ข้าฯขออุทิศบุญกุศลทั้งมวล
เพื่อให้ข้าฯได้ทำการด้วยทักษะที่คล้ายคลึงกับของพระองค์

ขอให้ข้าฯได้เท่าเทียมกับพระองค์
ในด้านทักษะในการอันประเสริฐอันได้แก่ อุทิศพระองค์
เพื่อให้ได้มาซึ่งกาย วาจา ใจอันใสบริสุทธ์สะอาด
การประพฤติอันบริสุทธิ์ และแดนพุทธเกษตรอันผ่องใส

ขอให้ข้าฯบำเพ็ญตนตามบทสวดพระมหาปณิธานของพระมัญชุศรี
เพื่อประกอบคุณธรรมอันดียิ่ง
ขอให้ข้าฯได้ทำกิจกรรมเหล่านี้ให้สมบูรณ์
โดยไม่มีเหน็ดเหนื่อยตลอดกัปต่างๆในอนาคต

ขอให้ความประพฤติของข้าฯปราศจากขีดจำกัด
ขอให้คุณธรรมของข้าฯไม่อาจประมาณได้
เมื่อข้าฯอยู่กับความประพฤติที่ปราศขีดจำกัด
ก็ขอให้ข้าฯได้ส่งนิรมาณกายออกไป

สัตว์โลกทั้งหลายต่างก็ขยายไป
จนเท่ากับขอบเขตของอากาศธาตุ
ขอให้บทสวดมหาปณิธานของข้าฯขยายออกไป
จนเท่ากับขอบเขตของกรรมและกิเลสของสัตว์โลกเหล่านี้

แม้มีใครที่ประดับไปด้วยแก้วมณีอันเลอค่า
กับดินแดนสิบทิศอันขยายออกไปไม่มีที่สิ้นสุด และได้ถวายสิ่งเหล่านี้
ให้แก่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย
หรือถวายความสุขอันประมาณมิได้ของเทพและมนุษย์
เป็นเวลานับเป็นกัปกัลป์มีจำนวนเท่ากับปรมาณูในดินแดนทั้งหลายก็ตาม
บุญกุศลที่แท้จริงของผู้ที่
ได้ยินบทสวดพระมหาปณิธานนี้
ผู้ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจที่จะบำเพ็ญตนเพื่อให้ถึงซึ่งการตรัสรู้
และยังศรัทธาให้บังเกิดขึ้นก็ยิ่งไปกว่านั้น

ใครก็ตามที่สวดบทสวดพระมหาปณิธานเพื่อภัทรจรรยาอันประเสริฐนี้
จะปลอดภัยจากอบายภูมิทั้งสาม
และปลอดจากคนใกล้ชิดที่ชักนำไปในทางที่ผิด
เขาจะมองเห็นพระอมิตาภพุทธเจ้าในเวลาไม่นาน
จะได้มาซึ่งบุญบารมีทั้งมวล รวมทั้งดำรงอยู่ในความสุข–
ด้วยสิ่งทั้งหลายนี้ ชีวิตของเขาจะไปด้วยดี
ในเวลาไม่นานเขาก็จะเป็นเหมือนกับ
พระสมันตภัทระ

สิ่งใดก็ตามที่ได้ทำลงไปด้วยอำนาจแห่งอวิชชา
ความชั่วร้ายทั้งปวง แม้แต่ด้วยอนันตริยกรรมห้าประการ
สิ่งเหล่านั้นก็จะได้รับการชำระล้างให้หมดจดอย่างรวดเร็ว
โดยผู้ที่ท่องบทสวดพระมหาปณิธานเพื่อการบำเพ็ญตนอันประเสริฐนี้

เขาจะมีปัญญา ความงาม และสัญญาณต่างๆ
จะอยู่ชาติตระกูลสูง มีผิวพรรณงดงาม
เขาจะไม่ตกอยู่ใต้อำนาจของมารหรือเหล่าเดียรถีย์
ทั้งสามโลกก็จะถวายเครื่องบูชาแก่เขา

เขาจะไปยังต้นพระศรีมหาโพธิ์ในเวลาอีกไม่นาน
และเมื่อไปถึงที่นั้นแล้ว ก็จะนั่งลงเพื่อยังประโยชน์ให้แก่สัตว์ทั้งหลาย
จะตื่นขึ้นมาเป็นผู้ตรัสรู้ ผู้หมุนกงล้อแห่งธรรม
และกำราบพญามารทั้งหมดกับบริวารทั้งหลาย

การสุกงอมอันเต็มที่ของผู้ที่เกี่ยวข้อง หรือสอน หรือท่อง
บทสวดพระมหาปณิธานภัทรจรรยาบทนี้
เป็นที่รู้ได้เฉพาะแต่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คือการตรัสรู้พระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณอันประเสริฐ

ข้าฯขออุทิศบุญกุศลนี้
อันเกิดจากการเดินตามและการทำตามอย่าง
พระผู้ทรงเป็นนักรบ อันได้แก่พระมัญชุศรี ผู้ทรงสัพพัญญู
เช่นเดียวกับพระสมันตภัทระ

ด้วยการอุทิศบุญกุศล ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นสิ่งประเสริฐ
โดยพระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้ได้ทรงปรากฏขึ้นในสามกาล
ข้าฯขออุทิศกุศลและคุณธรรมอันเป็นรากทั้งหมดของข้าฯ
ให้แก่การบำเพ็ญตนอันประเสริฐ

เมื่อเวลาแห่งความตายมาถึงแก่ข้าฯ
ขอให้เครื่องเศร้าหมองทั้งหมดของข้าหายไป
เมื่อเห็นพระอมิตาภพุทธเจ้า
ก็ขอให้ข้าฯได้ไปยังแดนสุขาวดี อันเป็นพุทธเกษตรของพระองค์

เมื่อไปถึง ณ ที่นั้นแล้ว ก็ขอให้ข้าฯได้
ทำให้บทสวดพระมหาปณิธานต่างๆของข้าฯเป็นจริง
ขอให้ข้าฯได้บรรลุปณิธานเหล่านั้นทั้งหมด
และยังประโยชน์ให้แก่สัตว์โลกตราบเท่าที่โลกยังดำรงอยู่

ขอให้ข้าฯได้เกิดมาในดอกบัวอันงดงาม
ในพุทธเกษตรอันเป็นเลิศและเปี่ยมสุขของพระผู้มีชัย
และขอให้ข้าฯได้รับพุทธพยากรณ์
จากองค์พระอมิตาภพุทธเจ้าโดยตรง

เมื่อได้รับพุทธพยากรณ์แล้ว
ก็ขอให้ข้าฯได้ยังประโยชน์ให้แก่สัตว์โลกในทั้งสิบทิศ
ด้วยอำนาจแห่งจิตของเข้าฯ
พร้อมทั้งนิรมาณกายเป็นพันๆล้าน

ด้วยอำนาจแห่งบุญกุศลอันเล้กน้อยที่ข้าฯได้สั่งสมมา
ด้วยการสวดบทสวดพระมหาปณิธานเพื่อการบำเพ็ญตนอันประเสริฐนี้
ขอให้คุณธรรมของบทสวดพระมหาปณิธานของสัตว์โลกทั้งมวล
จงสำเร็จผลโดยพลัน

ด้วยอำนาจแห่งบุญบารมีอันแท้จริงและประมาณมิได้
ซึ่งได้มาด้วยการอุทิศบทสวดพระมหาปณิธานภัทรจรรยานี้
ขอให้สัตว์โลกที่ยังจมอยู่ในสายน้ำแห่งความทุกข์
จงถึงซึ่งฝั่งของพระอมิตาภพุทธเจ้า

ขอให้ราชาแห่งบทสวดพระมหาปณิธานนี้
จงยังเป้าหมายและประโยชน์อันสูงสุดให้เกิดขึ้นแก่เหล่าสัตว์อันหาประมาณมิได้
เมื่อได้เติมเต็มบทสวดอันมีพระสมันตภัทระทรงสถิตอยู่แล้ว
ก็ขอให้อบายภูมิทั้งหมดจงว่างเปล่าจากสัตว์ต่างๆด้วยเทอญ

* * *

บทสวดอารยภัทรจรรยาประณิธานราชา จบบริบูรณ์

แปลจากภาษาสันสกฤต พร้อมตรวจชำระและขัดเกลาโดยบัณฑิตชาวอินเดีย นามว่าชินมิตรและสุเรนทรโพธิ พร้อมกับนักแปลและบรรณาธิกรผู้ยิ่งใหญ่ชาวทิเบต บันเด เยชี เด และท่านอื่นๆ

แปลจากภาษาทิเบตเป็นภาษาอังกฤษ ภายใต้การดูแลของแคนโป ซุลทริม เกียโซ โดยเอลิซาเบธ แคลลาแฮน ในปี ค.ศ. 1994

แปลจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย โดยโสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550